கல்வியாளர் பொ.கனகசபாபதி நினைவில் பகிர்வாக….

ஈழத்தின் பெறுமதி மிக்க கல்வியாளராகவும், கனேடிய மண்ணில் சமூகச் செயற்பாட்டாளராகவும், எழுத்தாளராகவும் பன்முக ஆளுமை கொண்டு விளங்கிய திரு பொ.கனகசபாபதி அவர்கள் கடந்த டிசெம்பர் 24, 2014 ஆம் ஆண்டு தன் வாழ்வை நிறைவு செய்து கொண்டார்.
இந்த 2014 ஆம் ஆண்டில் ஈழத்தமிழ்க் கல்விச் சமூகத்தில் திரு செல்வா கனகநாயகம் அவர்களைத் தொடர்ந்தும், ஈழத்து இலக்கிய ஆளுமைகளில் திரு காவலூர் இராசதுரை, திரு எஸ்.பொ ஆகியோரைத் தொடர்ந்தும் இவரின் இழப்பு பேரிழப்பாகவே கருத வேண்டியுள்ளது.

விலங்கியல் ஆசிரியராகவும் யாழ் தெல்லிப்பழை மகாஜனாக் கல்லூயிரின் அதிபராகவும் ஈழத்தில் இயங்கிய போது அவரின் வளர்ப்பில் உயர்ந்து கடல் கடந்தும் கல்விப் பெறும் பேற்றில் உயர் பதவிகளை அடைந்தோரும், நற்பிரசையானோரும் ஆகப் பலரை வளர்த்தெடுத்த பெருமை இவரைச் சாரும்.
தன்னுடைய கால் நூற்றாண்டுப் புலம்பெயர் வாழ்வைக் கனடா மண்ணில் தக்க வைத்த போது தொண்ணூறுகளின் ஆரம்பத்தில் இவர் முன்னெடுத்த பல சமூகச் செயற்பாடுகளின் அறுவடையை இன்றைய தலைமுறையும்  அனுபவிக்கின்றது.

கல்வியாளர் பொ.கனகசபாபதி அவர்கள் குறித்த நினைவுப் பகிர்வைக் கடந்த டிசெம்பர் 26 ஆம் திகதி, நான் இயங்கும் அவுஸ்திரேலியத் தமிழ் ஒலிபரப்புக் கூட்டுத்தாபனத்துக்காக வழங்கியிருந்தேன்.
நிகழ்ச்சி ஒருங்கமைப்பு திரு வை.ஈழலிங்கம் அவர்கள்.

இந்த நிகழ்ச்சியில்  ஈழத்தில் வெளிவந்த “முரசொலி”பத்திரிகையின் முதன்மை ஆசிரியராக இயங்கியவரும், தற்போது கனேடிய மண்ணில் பல்லாண்டுகளாக இயங்கி வரும் “தமிழர் தகவல்” இதழின் முதன்மை ஆசிரியருமான திரு.எஸ்.திருச்செல்வம் அவர்கள் நீண்டதொரு பெறுமதி மிக்க நினைவுப் பகிர்வை வழங்கியிருந்தார்.
புலம்பெயர் சூழலில் “பெற்றோரியம்” (Parenting) என்ற சொல்லைத் தமிழ்ச் சூழலில் அறிமுகப்படுத்தியதோடு கனடாவில் தமிழ்ப் பெற்றோர் சங்கம் உருவாகக் கால்கோள் இட்டவர் பொ.கனகசபாபதி அவர்கள்.
எஸ்.திருச்செல்வம் அவர்களின் பகிர்வில் மேற்குறிப்பிட்ட சமூகச் செயற்பாட்டோடு, அமரர் பொ.கனகசபாபதி அவர்கள்  எழுத ஆரம்பித்த கதையையும், அவரின் எழுத்துப் பணியையும் விலாவாரியாகப் பேசுகின்றார்.

 

Download பண்ணிக் கேட்க

http://radio.kanapraba.com/kanagscanada/Thiruchelvam.mp3

சிட்னி மண்ணில் வாழ்ந்து வரும் எழுத்தாளர், கல்வியாளர் மற்றும் வானொலி நிகழ்ச்சித் தயாரிப்பாளர் கலாநிதி  ஆ.சி.கந்தராசா அவர்கள், அமரர் பொ.கனகசபாபதி அவர்களின் மாணவன். ஒரு ஆசிரியராக பொ.கனகசபாபதி அவர்களின் ஆளுமைத் திறன் குறித்துப் பேசுகின்றார் இந்த நினைவுப் பகிர்வில்.

 

Download பண்ணிக் கேட்க

http://radio.kanapraba.com/kanagscanada/kandaraja.mp3

நமது அவுஸ்திரேலியத் தமிழ் ஒலிபரப்புக் கூட்டுத் தாபனத்தின் இயக்குநர்களில் ஒருவரும், அமரர் பொ.கனகசபாபதி அவர்களின் உறவினருமான திரு வை.ஈழலிங்கம் அவர்கள் வழங்கும் நினைவுப் பகிர்வு.

 

Download பண்ணிக் கேட்க

http://radio.kanapraba.com/kanagscanada/elalingam.mp3

 00000000000000000000000000000000000000000000000000000

கல்வியாளர் பொ. கனகசபாபதி அவர்களுடனான நேர்காணல்

கி.பி.அரவிந்தனின் வீட்டில் வைத்து 27-10-2012 அன்று இந்த நேர்காணல்
ஒலிப்பதிவு செய்யப்பட்டது. தொண்ணூறு நிமிடங்கள் கொண்டதான அந்த ஒலிப்பதிவை
எழுத்துக்கு பெயர்த்தவர் டெல்லியில் வதியும் தோழர் ச.வீரமணி. நேர்கண்டவர்
கி.பி.அரவிந்தன் உதவியுடன் க.முகுந்தன்.
 http://thoaranam.blogspot.fr/2013/06/blog-post_15.html

நன்றி தோரணம் இணையத்தளம், நண்பர் க.முகுந்தன்

000000000000000000000000000000000000000000000000000000000
 திருமதி.பராசக்தி சுந்தரலிங்கம் அவர்கள் அதிபர் அவர்களுக்கு எழுதிய பதிவிலே  இவ்வாறு பகிர்ந்திருந்தார்.


“எம்மை வாழ வைத்தவர்கள்” 
கல்வி வரலாற்றில் எம்மை வாழ வைத்த இருபத்து மூன்று அதிபர்களின் மகோன்னத
பணிகளைக் கூறும் நூல் இது,

ஒவ்வொருவருடைய வரலாறும் சுவை மிகுந்த செய்திகளால் நிரம்பியுள்ளது. சுவாமி
விபுலானந்தர், திரு.சபாரத்தினம், செல்வி.தில்லைஅம்பலம், தம்பு
மாஸ்டர்,பூரணம்பிள்ளை,
மாஸ்டர், REV J.T.அருளானந்தம், சைவப்பெரியார் சிவபாதசுந்தரனார், அருட்தந்தை
லோங் அடிகளார்
யாழ்ப்பாணக் கல்லூரி பிக்னெல் பாதிரியார்,  அதிபர் கந்தசாமி ஆகியோரின் கல்வித்தொண்டு,தம்பர்
மாஸ்டர் Orator சுப்பிரமணியம் Handy பேரின்பநாயகம் போன்றோரின்
Youth Congress செயற்பாடுகள்,
CW கனங்கராவின் இலவசக் கல்வி தாய்மொழிக்கல்விக்கொள்கை என்று இன்னும் பல
செய்திகள்.

உங்களுடைய ஆராய்ச்சி பிரமிக்கவைக்கிறது – இப்படி எவ்வளவோ எழுதிக்கொண்டு
போகலாம் !

நீங்கள் புகழும் இந்த இருபத்திமூன்று பெருந்தகைகளும் இருபத்திமூன்று
தூண்களாக நின்று

தமிழினத்தின் கல்விச் சாம்ராஜ்யத்தைத் தாங்கி இருக்கிறார்கள் !!

தம்பர் மாஸ்டர் பற்றிய குறிப்புகளிலே 

‘தம்பர் என்பது ஒரு மனிதரைக் குறிக்கும் சொல் என்ற நிலை மாறி

பல்வேறு நற்குணங்கள் ஒருங்கே குடிகொண்ட கொள்கலம் என்று
‘கூறுவதே பொருத்தமானது ‘ என்று பண்டிதர் சச்சிதானந்தம் கூறியிருப்பது
மிக ஆழமான கருத்து

பெரிய பெரிய மேதைகளாக விளங்கிய இந்த ஆளுமைகள் பழகுவதற்கு மிகவும்
எளியவர்களாகவும் இருந்தது அதிசயமே !

கலாநிதி இரகுபதி தனது அணிந்துரையிலே கூறுவதுபோல

”இந்த அதிபர்களின் தலைமுறையினர் கல்வி வணிகமயமாக்கப்பட்ட காலத்திற்கு
முந்தியவர்கள்’

எந்தக் கைமாறும் கருதாத தருமசிந்தையும் பொதுநோக்கும் அர்ப்பணிப்பும்
மனிதநேயமும்
நிறைந்தவர்கள் ..மாணவர்களை ,படித்த காலத்திலும் அதற்குப் பின்பும் சொந்தப்
பிள்ளைகளாகப் பார்த்தவர்கள் ”

”இந்த அணிந்துரை இந்த நூலுக்கு ஒரு மகுடம் !

அதிபர் கனகசபாபதியின் காலத்தில் மகாஜன கல்லூரி முன்னணியில் இருந்தது என்பதை

எல்லோருமே அறிவோம்

இன்றும் அந்த அதிபரோடு மாணவரும் மாணவரோடு அதிபரும் இணைந்து உலா வருவது

கண்ணுக்கும் கருத்துக்கும் இனிய விருந்து

கனடாவிலே உங்கள் பாடசாலை அனுபவம் எனது இந்திய வாழ்க்கையை நினைவூட்டியது

இருபது வருடம் இந்தியாவிலே வாழ்ந்தகாலத்திலே பொருளாதாரப் பிரச்சினை
இருந்தபோதும்

அங்கே நான் ஆசிரியப்பணியை ஏற்றுக்கொள்ளமுடியாததற்கும் இதுவே காரணம்

எங்களுடைய விழுமியங்கள் வேறு !

நீங்கள் எழுதிய சில தொடர்களை தினக்குரலில் வாசித்திருந்தேன்
அவை ஏன் பின்னர் தொடரவில்லை என்றும் யோசித்தேன். நீங்கள் விளக்கம்
தந்திருக்கிறீர்கள்

உங்களுடைய ஆழ்ந்த அறிவும் எழுத்தாற்றலும் அனுபவமும் மனித நேயப் பண்பும்
உங்கள் எழுத்தில் பிரகாசிப்பதுதான் உங்களுடைய பெரிய கொடை

” உண்மை வெறும் புகழ்ச்சியில்லை.”

”அரசரோடு எம்மை சரியாசனம் வைத்த சான்றோருக்கு”’ —-

”எம்மை வாழ வைத்தவர்கள் ”என்று-சரியாகத்தான் பெயர் சூட்டிவிட்டீர்கள் !
உங்களிடம் ஒரு வேண்டுகோள் -இதற்கு ஒரு இரண்டாம் பாகமாக அல்லது மறுபதிப்பிலே
மேலும்
சில கல்விமான்களைப்பற்றியும் சேர்ப்பது காலத்தின் கட்டாயம்.
மிஸ் தம்பையா, மிஸ் ராமநாதன், மிஸ் காசிப்பிள்ளை போன்றோர் கல்வியையே
தமது வாழ்வாக மாற்றிக்கொண்டவர்கள்  THEY WERE WEDDED TO EDUCATION
இப்படி இன்னும் பலர் இலைமறைகாயாக தொண்டாற்றியிருப்பார்கள்
இந்தத் தூண்களையும் இணைத்துக் கொள்ளுங்கள். அதிபர்களின் நல்ல படங்களையும் இணைத்திருக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது
குறை ஒன்றும் இல்லை.

***************************************************************
“மரம் மாந்தர் மிருகம் “
என்னை மிகவும் வசீகரித்த நூல்.
நிகழ்வுகள் யாவும் எமது வீட்டிலும் அயலிலும் ஊரிலும் அப்படியே நடந்தவைபோல

மிகவும் யதார்த்தமாக இருக்கின்றன

பெரிய காணி என்று சொல்ல முடியாவிட்டாலும்

எங்களுடைய வீட்டிலும் வேப்பமரமும் மாமரமும் நாவல் பலா புளி இலுப்பை தென்னை

பனை கறிவேப்பிலை முருங்கை பூவரசு கிணற்றடியில் கமுகும் -இருந்தன

பக்கத்து வீட்டிலே —எல்லோரும் ஒரே வீடுபோலப் பழகிய காலம் அன்று —

செம்பருத்தியும் வாழையும் விளாத்தியும் நெல்லியும் அன்னமுன்னாவும்
ஈரப்பலாவும் -இப்படி எல்லாமுமே

எங்கள் ஒவ்வொருவரோடும் பிரிக்கமுடியாதபடி இணைந்திருந்தன.
அரிக்கன் ஆடு பசுமாடு நாய் பூனை கோழி குயில் குருவி எலி புராணம்

என்று நீங்கள் ஒன்றையுமே விடவில்லை !

ஆச்சரியம் என்னவென்றால் -துள்ளித் துள்ளித் தண்ணி அள்ளிய எனது தம்பி

கிணற்றுக்குள் கொடியோடு போய்விட சத்தம் கேட்டு உங்கள் அம்மாவைப்போலவே
நானும் ஓடிப்போய்

அவனைத் துலாக்கொடியோடு இழுத்துக் காப்பாற்றிவிட்டேன்

ஆனால் எங்கள் அம்மம்மா ஐயோ என்ர பிள்ளை என்றபடி அந்த மாரிக் கிணற்றுக்குள்
குதித்துவிட்டா

பிறகென்ன நாங்கள் போட்ட கூச்சலில் நல்ல மனிதர் ஒருவர் உடனே கிணற்றுக்குள்
குதித்துக் காப்பாற்றிவிட்டார்

இவற்றையெல்லாம் நேரிலே பார்த்ததுபோலவல்லவா எழுதியிருக்கிறீர்கள் !!!!!!!

சின்னமேளம் திருவிழா போட்டித் திருவிழா சாதீயம் மூடநம்பிகைக்குப்
பின்னாலும் சில நல்ல கருத்து

என்று எத்தனை எத்தனை விஷயம் !

(பாலுள்ள மரங்களிலேதான் நச்சுக்கொடியைக் கட்டுவார்கள்

அப்பொழுதுதான் மடியிலே பால் சுரக்கும் என்பது நம்பிக்கை !

நீங்கள் கேள்வி எழுப்பியிருந்தீர்கள் —இது நான் அறிந்த செய்தி )

”கட்டுரைகள் எல்லாம் வித்தியாசமானவையாகவே உள்ளனவென நான் உணர்கிறேன்

தாவரவியல் கொஞ்சம் இலக்கியம் ஆங்காங்கே உடல்நலமருத்துவக்குறிப்புகள்
இடையிடையே

சுவாரஸ்யம் இருக்கவேண்டும் என்பதற்காக கதைபோல வசதிக்கேற்ற சிறு
நிகழ்சிகளையும் சேர்த்துள்ளேன் அவை நிசமல்ல ”என்று நீங்கள் சொல்வதற்கு ஒரு திருத்தம் ——-

அவை நிசமல்ல -என்று நீங்கள் சொன்னாலும் இவைதான் இந்நூலின் இலக்கிய பலம்
–வளம் !

ஒவ்வொன்றும் ஒரு சிறுகதை –யதார்த்த வாழ்வு –

அன்பு ஆதரவு கோபம் தாபம் காதல் காமம் நட்பு துரோகம் மானம் என்று
எல்லாமுமே வருகிறது

மனிதர்களிலேதான் எத்தனை வகையானவர்கள் !
உங்களுடைய கூர்ந்த அவதானிப்பை உங்கள் எழுத்தில் உணரமுடிகிறது

தாவரம் பற்றிய குறிப்புகள் இலகுதமிழில் விளக்கமாக இருக்கின்றன. ஓவியங்கள் தத்ரூபமாக உள்ளன -வீட்டுக்கைவைத்தியம் எல்லோருக்கும்
பரிச்சயமான கலை

மீட்டுப்பார்ப்பதிலேதான் எவ்வளவு சுகம் !!!!

-இலக்கியமேற்கோள்கள் பொருத்தமான இடங்களில் ஒன்றிவிடுகின்றன

கோடாலிச்சாமியார் MILKWHITE கனகராசா என்னும் பண்பாளர் எல்லோரையும்
அறிந்திருக்கிறோம்.

“எந்தையும் தாயும் மகிழ்ந்து குலாவி

இருந்ததும் இந்நாடே

அதன் முந்தையர் ஆயிரம் ஆண்டுகள்

வாழ்ந்து முடிந்ததும் இந்நாடே

அவர் சிந்தையில் ஆயிரம் எண்ணம்

வளர்ந்து சிறந்ததும் இந்நாடே”
 என்ற பாரதிபோல எங்களையும் ஏங்க வைத்துவிட்டது உங்கள் எழுத்து

பெண் சாமர்த்தியசாலியாகவும் இருக்க வேண்டும் அதே வேளை மனிதநேயப்

பண்போடும் வாழவேண்டும் என்பதற்கு உங்கள் அம்மா நல்லதொரு உதாரணம்

அப்பாவும் மனைவியோடு புரிந்துணர்வோடு நடப்பவர் என்பது குடும்ப உறவுக்கு
எவ்வளவு அவசியம் —

இவைதான் எங்கள் சொத்து – ‘நல்லதொரு குடும்பம் பல்கலைக்கழகம்’ என்று
சும்மாவா பாடினான் கவிஞன் !

பேராசிரியர்கள் இரகுபதி சண்முகலிங்கன் சிவகடாட்சம் சிவயோகநாதன் மற்றும்
சிவநாதன்

போன்ற கல்விமான்கள் எழுதியதற்குமேல் எழுதுவதற்கு என்ன உள்ளது !
” BREATHES THERE THE MAN WITH SOUL SO DEAD
WHO NEVER TO HIMSELF HATH SAID

THIS IS MY OWN MY NATIVE LAND

WHOSE HEART HATH NEVER WITHIN HIM BURNED
FROM WANDERING ON A FOREIGN STRAND ……………………”
என்று SIR WALTER SCOTT என்னும் கவிஞன்

மண்பற்று அற்றவரைப்பற்றிக்கூறுவது நினைவுக்கு வருகிறது

ஆனால் உங்களின் ஆழமான மண்பற்றோ எனில் எங்கள் பண்பாட்டையும்
பாரம்பரியத்தையும்

அழியாச்சுடராக ஒளிவீசும்படி செய்து விட்டது -நாங்கள்
கொடுத்துவைத்தவர்கள் !

0000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000

அமரர் பொ.கனகசபாபதி அவர்களது ஆத்மா சாந்தியடைவதாக.

அமரர் பொ.கனகசபாபதி புகைப்படம் நன்றி: வல்லினம் இணைய சஞ்சிகை http://www.vallinam.com.my/

கனியும் கனிந்தால் கனியும்

கடந்த இரண்டு வாரங்களுக்கு முன்னர் இலங்கை சூரியன் எஃப்
எம் செய்தியறிக்கையைக் கேட்ட போது ஒரு தகவல் கிட்டியது. இந்த 2014 ஆம்
ஆண்டில் இலங்கையின் வட பகுதியில் மாத்திரம் 11 ஆயிரம் மெட்ரிக் தொன் அளவு
பழவகைகள் உற்பத்தி செய்யப்பட்டதாகவும் இந்த உற்பத்தி முந்திய ஆண்டுகளை விட
அதிகம் என்றும் விவசாயத் திணைக்களம் அறிவித்திருக்கின்றது. இவ்வாறான
உற்பத்திப் பெருக்கம் ஏற்றுமதிச் சந்தை வாய்ப்பை ஏற்படுத்த வல்லது என்றும்
குறிப்பிட்டிருந்தார்கள்.

எங்களூரைப் பொறுத்தவரை
வானம் பார்த்த பூமி என்பார்கள். அதாவது மழையை நம்பியே பயிர்ச்செய்கை செய்ய
வேண்டிய நிலை. குறிப்பாக யாழ்ப்பாணப் பிரதேசத்தில் பயிர்ச்செய்கை நிலங்களை அண்டி ஏரிகளோ, ஆறுகளோ இல்லை.
ஆனாலும் இயற்கை இன்னொரு பக்கத்தால் அனுகூலம்
விளைவித்திருக்கிறது. வடபகுதியில் பயிர்ச்செய்கைக்கு ஏற்ற செம்பாட்டு மண் சார்ந்த நிலப்பரப்பு
அதிகம். இதனால் புகையிலை போன்ற சீவனோபாய உற்பத்திகள் மட்டுமன்றி மா. பலா,
வாழை உள்ளிட்ட பழ மரங்கள் செழித்தோங்கிக் கனி தரும் வாய்ப்பை ஏற்படுத்தித்
தந்திருக்கிறது. கிராமப்பகுதிகளான எங்களூரில் இருந்து யாழ்ப்பாண நகரப்பகுதி சொல்லும் போது, செம்பாட்டுக் கால் என்று கிண்டலடிக்கும் மரபு இருக்கின்றது.
ஒரு காலத்தில் எங்களூரில் சந்திக்குச் சந்தி பழக்கன்று விற்பனைக் கூடங்கள் இருக்கும். தாங்களே நட்டு விளைவித்த மரக்கன்றுகளை அங்கு விற்பனை செய்வர். 
எங்களின் உறவினர் முத்துலிங்க மாமாவின் முழு நேரத் தொழிலே பழமரங்களை உருவாக்கி விற்பனை செய்வது தான். எங்கள் வீட்டுக்குப் பக்கத்துக் காணி முழுதும் பாத்தி கட்டி பல்வேறு விதமான மாங்கன்றுகள் வரிசையாக அணி வகுத்து நிற்கும். பொலித்தீன் பைகளில் நிரையாக அடுக்கிவைக்கப்பட்ட மாங்கன்றுகளை நிதமும்
பராமரித்துப் பசுமைப் புரட்சியைச் சத்தமில்லாமல் செய்துவந்தார்.
“ஒட்டுமா” என்பது ஈழத்தின் கிராமங்களில் பரவலாகப் புழங்கும் சொலவாடை.
எங்கள் முத்துலிங்கமாமா பரிசோதனை முயற்சியாக இவ்வாறு ஒரு மரத்தில் இன்னொரு பழவகையை உண்டாக்கி வளர்க்கும் ஒட்டு மாங்கன்றுகள் பலவற்றை உருவாக்கிச் சத்தமில்லாமல் சாதனை படைத்தவர்.  இது மட்டுமன்றி தோடை மரங்கள் (ஆரஞ்சு என்று இந்தியாவில் அழைப்பர்) உண்டாக்குவது, நாரத்தங்காய் மரத்தோடு எலுமிச்சை மரத்தைக் கலந்து உண்டாக்குவது போன்ற பல ஒட்டு வேலைகளைச் செய்து வெற்றிகரமாக ஒரே மரத்தில் இரண்டு காய்களை உருவாக்கி வளர்ப்பதில் அவர் விண்ணர்.
ஒட்டுமாங்காய் ருசி அதிகம் என்பார்கள். ஈழத்தின்
எழுத்தாளர் சாந்தன் தமிழ் சிங்களக் காதலைப் பின்னணியாகக் கொண்டு
சிரித்திரன் வெளியீடாக “ஒட்டுமா” என்ற நாவலையும் முன்னர் வெளிட்டவர்.
அந்த நூலை நூலகம் தளத்தில் படிக்க இங்கே அழுத்தவும் “ஒட்டுமா”
பரமலிங்கம் மாமாவின் வழியாகத் தான் எங்களுக்குத் முந்திரிகைப் பழம் (திராட்சை) என்ற ஒரு பழவகையே அப்போது தெரிந்தது. எண்பதுகளில் தன்னுடைய காணியில் அவர் முந்திரிகைத் தோட்டத்தை உருவாக்கி வைத்திருந்தார். நீண்ட தூண்களை உருவாக்கி அவற்றில் முள்ளுப் படுக்கையைப் போட்டுத் திராட்சைச் செடியை அதில் படர விட்டிருப்பார். பரந்து விரிந்த அந்தக் காணிக்குள் போனால் ஏதோ திராட்சை மரக்கொடியால் கட்டிய வீடு போல இருக்கும். பழைய தகரப்போத்தல்களை இறுகக் கட்டி ஒரு இடத்தில் கட்டிவிட்டு அதில் ஒரு கயிற்றைப் பிணைத்து விட்டு
படர்ந்த அந்தக் கொடி மரங்களுக்குக் கீழே ஒரமாக இருந்து கயிற்றின் மறுமுனையை அவ்வப்போது இழுப்பார். திராட்சைப் பழங்களைக் கவர்ந்து போக வரும் பறவைகள் அந்தச் சத்தம் கேட்டு விருக்கெனச் சிறகை விரித்து ஓடும். அந்தக் காணிக்குள் இருந்த தென்னம் பொந்துக்குள் ஒரு கிளி தன் குஞ்சை வளர்த்தது, அதை எட்டி நின்று பார்த்தது எல்லாம் நினைவுக்கு வருகுது. 
பரமலிங்கம் மாமாவின் காணியில் விளையும் முந்திரிகைப் பழங்கள் உள்ளூர்ச் சந்தைகளில் அப்போது விலை போகும். மா, பலா, வாழை மரங்கள் ஊரில் பெரும்பாலானோர் வீடுகளில் இருப்பதால் இவர் விற்கும் கொழுத்துத் திரண்ட கருப்பு முந்திரிகைப் (திராட்சை) பழங்களுக்குத் தான் மவுசு அதிகம்.
எங்கள் வீட்டில் மாமரங்களும், பலா மரங்களும் வீட்டின் முகப்புக்
காணியிலும், பின் வளவில் வாழைத்தோட்டமுமாக இன்னமும் நிமிர்ந்து நிற்கின்றன.
 
 படத்தில்: எங்கள் வீட்டின் முகப்பில் உள்ள பலாமரம்
ஈழத்தில் தமிழ்ப் போராளி இயக்கங்கள் எண்பதுகளில் வீரியத்துடன் ஒரே களத்தில் இயங்கிய வேளை தென்னை மரத் தும்பினால் உருவாக்கிய தும்புத்தடி போன்றவற்றை வீடு வீடாக விற்றுப் பணம் சேர்த்தனர். அத்தோடு ஒரு படி மேல் போய் “அர்ச்சயா” பழரசம் என்று போத்தலில் அடைக்கப்பட்ட பழச்சாறு வகைகளையும் விற்பனை செய்ய ஆரம்பித்தனர். ஈழத்தின் பொருளாதாரம் அங்கு விளையும் உற்பத்திகளைச் சார்ந்து இருக்க வேண்டும் என்ற சிந்தனையின் வெளிப்பாடாகவே இந்த முயற்சிகள் அமைந்திருந்தன. பழரசம்  மற்றும் ஜாம் என்று சொல்லக்கூடிய பழக்களி போன்ற உற்பத்திகளைச் செய்து வந்த தொழிற்சாலை ஒன்று அப்போது வெற்றிகரமாக யாழ்ப்பாணத்தில் இயங்கி வந்தது.   பெயர் மறந்து விட்டது.
“தோலகட்டி நெல்லி ரசம்” என்பது உலகளாவிய தமிழர்கள் இன்றும் தத்தமது நாடுகளில் உள்ள இலங்கை மளிகைக் கடைகளில் தேடிவாங்கி அருந்தும் பானம். இந்தத் தோலகட்டி நெல்லிரசத்தின் வரலாற்றைத் தேடியபோது தோலகட்டி வண.தோமஸ் அடிகளாரின் 50 வது ஞாபகார்த்த தினம் இந்த ஆண்டு ஜனவரி 27 ஆம் திகதி கொண்டாடப்பட்ட போது அவர் குறித்த சிறப்புக் கட்டுரையில் http://marikumar.blogspot.com.au/2014/01/50.html  பதிவாகி இருக்கின்றது.
வண.தோமஸ் அடிகளார்  மாபெரும் இறை பணிக்கு ஆறு இளைஞர்களை தேர்ந்தெடுத்து வசாவிளான்
பகுதியிலுள்ள ”தோலகட்டி” என்ற சிற்றூரில் இந்த தியான யோக துறவற சபையை
2.2.1928 இல் நிறுவினார்.

பல்வேறு கஷ்டங்கள் துன்பங்கள் அவரை அழுத்திக்கொண்டிருந்தன. சபையைத்
தொடர்ந்து நடத்துவதற்கு தம்மோடு இணைந்திருப்பவர்களைப் பராமரிப்பதற்கும்
அனைவரும் தங்குவதற்றும் இடவசதிகளை ஏற்படுத்துவதற்கு பணம், பொருள், ஆள்பலம்
தேவையாக இருந்தது. இவர் ஏற்படுத்தியது ஒரு புதிய ஆன்மிக புரட்சியின்
வாழ்வாக அமைந்ததால் பலரும் இதை சரியாக புரிந்துகொள்ள முடியாமல் ஆரம்பத்தில்
இவருடைய முயற்சிக்கு எதிர்ப்பையே காட்டினர்.

இவரின் வாழ்வு அதிக ஒறுத்தல் உபவாசமும் அமைதி, மௌனம் மிக்க வாழ்வாக
இருந்தது. பல துன்பங்களினூடாக வாழ்ந்து வந்த வேளையில் இத்தகைய வாழ்வை
அறிந்து பல அழைத்தல்கள் இந்தியாவிலிருந்து வரத்தொடங்கின. அதன் பின் சிறிது
சிறிதாக தோலகட்டி ஆச்சிரமமானது தேவைகளுக்கேற்ப வளர்ச்சி காணத்தொடங்கியது.
அவர்கள் தாங்களே உழைத்து வாழவேண்டிய நிலையிலிருந்தனர்.

எனவே இறைவனின் பராமரிப்பில் நெல்லிரசம் தயாரிக்கும் முறையைக்கண்டுபிடித்து
அதை செய்தனர். அத்துடன் முந்திரிகை, மாதுளை, நாவல், தோடை, அன்னாசி,
எலுமிச்சை போன்ற பழவகைகளிலிருந்தும் நன்னாரி போன்ற வேர் வகைகளிலிருந்தும்
இனிய பானங்கள் தயாரித்தனர்.

அந்தப்பகுதிகளில் முதல் முதலாக திராட்சைப் பயிர்களைப் பயிரிட்டு நல்ல
விளைச்சலைக் காட்டினர். அதன் வழியாக வசாவிளான், அச்சுவேலி, இளவாலை,
உரும்பிராய் பகுதிகளில் மக்கள் திராட்சை பயிரிடத் தொடங்கினர். மேலும் எல்லா
வகையான பழ மரங்கள் , கிழங்கு வகைகள், காய்கறி வகைகள் உள்ளிட்ட பலதும்
பயிரிடப்பட்டு நல்ல விளைச்சலைப்பெற்றனர்.

எங்களூர்க் கடையில் அடுக்கி வைக்கப்பட்ட வாழை, பலா
என்னோடு உயர் வகுப்பில் படித்த நண்பன் ஒருவன் யாழ்ப்பாணத்தில் நவாலி என்ற ஊரில் இருக்கிறான். அவன் தன்னுடைய பகுதி நேரத் தொழிலாகத் தகரத்தில் அடைத்த பழவகைகளைத் தயாரித்து விற்பனை செய்யும் கூடம் ஒன்றை உருவாக்கி வெற்றிகரமாகப் பல்லாண்டுகளாக நடத்தி வருகின்றான்.
 அவுஸ்திரேலியாவிற்கு இறக்குமதியாக  பிலிப்பைன்ஸ், தாய்லாந்து போன்ற நாடுகளில்  இருந்து
தகரத்தில் அடைத்த உலர் மாம்பழத் துண்டுகள். பலாச்சுளைகள் எல்லாம்
விற்பனைக்கு வரும். இவற்றின் சுவையை விட இலங்கையின் சீதோஷ்ண நிலையிலும்,
மண்ணிலும் வளரும் பழவகைகள் ஒப்பீட்டளவில் சுவை அதிகம் என்பது என்
அபிப்பிராயம்.  
படத்தில்: எங்களூரின் பெரிய சந்தையாக விளங்கும் மருதனார் மடச் சந்தையில் பழக்கடை ஆச்சி
மீண்டும் முதல் பந்திக்கு வருகின்றேன்.  பணப்பயிராகக் கருதப்பட்ட புகையிலை யாழ்ப்பாணத்தில் உற்பத்தில் செய்யப்பட்டு ஒரு காலத்தில் தென்னிலங்கை எல்லாம் பரவலாக எடுத்துச் செல்லப்பட்டு விற்பனை செய்யப்பட்டன. இதனால் உள்ளூர் உற்பத்தியாளர்களும் தன்னிறைவு கண்டனர். அதன் பின் நீடித்த யுத்தத்தில் கிட்டத்தட்ட 30 ஆண்டுகள் வடபகுதிக்கும் இலங்கையின் மற்றைய பகுதிகளுக்குமான தொடர்பு துண்டிக்கப்பட்டே இருந்து வந்தது. 
இப்போது மீண்டும் போக்குவரத்து நிலமைகள் சீராகவும், வழித்தடங்களில் பயண நேரம் மிகக் குறுகியதாகவும் அமைந்திருக்கின்றது. இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தி இலங்கையின் வடபகுதிப் பழச்செய்கையாளர்கள் தமது உற்பத்திகளை எடுத்துச் செல்லும் வழி வகைகளை ஆராய்தல் வேண்டும். அதோடு வெளிநாட்டில் வாழும் நம்மவர்களும் அந்தந்த நாடுகளில் இருந்து பழவகைகளைப் பேணிப் பாதுகாத்துச் சந்தைப்படுத்தும் முறைமை சார்ந்த அறிவைப் பெற்றும், அங்குள்ள தொழில்நுட்பம், இயந்திர சாதனங்களின் உதவியோடும் வடபகுதியில் பெரும் எடுப்பிலான முதலீடுகளைச் செய்தால் இலங்கையின் பிற பாகங்களில் மட்டுமல்ல, ஏற்றுமதிச் சந்தை வாய்ப்புக்கும் பெரும் உதவியாக அமையும். இது இலங்கையில் இருக்கும் எமது உறவுகளுக்கான வாழ்வியல் ஆதாரமாக நீடித்து நிலைக்க வழிகோலும்.
திராட்சைப் பழக் குலைகள் படம் உதவி : http://www.vanakkamlondon.com/

வலைப்பதிவுப் பயணத்தில் நிறைவான என் ஒன்பது ஆண்டுகள்

கடந்த டிசெம்பர் 5 ஆம் திகதியுடன் எனது வலைப்பதிவு எழுத்துப் பயணத்தில் ஒன்பது ஆண்டுகளை நிறைவு செய்து இன்று பத்தாவது ஆண்டில் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

என்னைப் பொருத்தவரை என்னுடைய வாழ்வியல் அனுபவங்களிலே அவை கசப்பானதாகவோ அன்றி உவப்பானதாகவோ எது இருப்பினும் எழுத்தில் பகிரும் போது ஒருமுறை சுய பரிசோதனை செய்து கொண்டே எழுத ஆரம்பிக்கிறேன். அந்தச் சுய பரிசோதனையில் இந்தப் பகிர்வினால் யாரேனும் ஒருவருக்கு ஏதேனும் ஆக்கபூர்வமான பயன் கிட்டுகிறதா என்பதே முதன்மை நோக்காக அமைந்திருக்கிறது.
எனது பதினேழு ஆண்டுகளைக் கடந்த வானொலிப் பணி போன்றே கழிந்த ஒன்பது ஆண்டுகளின் எழுத்தும் ஊதியம் இல்லாத ஆத்ம திருப்தியே நோக்காகக் கொண்டது.
நம்முடைய சிந்தனைகளையும், தேடிப் பெற்றுக் கொண்டவையையும் மற்றவர்களிடம் பகிர்வது கூட ஒருவகை தர்மம் தான். அது ஊடக தர்மத்தோடு அமைய வேண்டும் என்ற உறுதியோடு இயங்குகிறேன்.
ஒவ்வொரு ஆண்டும் என் எழுத்துக்குக் கிட்டும் அங்கீகாரங்களை இம்மாதிரி வருடாந்தக் குறிப்பிலே பகிர்ந்து வருகிறேன். அந்த வகையில் இந்த ஆண்டு இந்தியாவிலிருந்து வரும் “தமிழ் ஹிந்து”எனது “எங்கட பள்ளிக்கூடம் வந்த கொம்பியூட்டர்” என்ற பகிர்வைப் பிரசுரித்ததும், இரா.முருகன் போன்ற எழுத்துலக ஆளுமைகளால் கிட்டிய பாராட்டையும் இந்த வலைப்பதிவுப் பயணத்தின் வெற்றியாக எடுத்துக் கொள்கிறேன்.
கடந்த ஆண்டு டிசெம்பர் மாதம் பாலித்தீவு சென்று அங்குள்ள வரலாற்றுத் தொன்மை மிக்க இடங்களையும், ஆலயங்களையும் சென்று பார்த்துத் தகவல் திரட்டும் போது அங்கிருக்கும் போதே இலங்கையின் சுடரொளி பத்திரிகையின் சார்பில் இந்தப் பயணத்தொடரைப் பத்திரிகைக்கு எழுதித் தருமாறு அன்பர் திரு ரவி வர்மா அவர்கள் கேட்டுக் கொண்டார். பாலித்தீவு தொடரை 12 வாரங்கள் எழுதினேன். எனது தாயகத்தில் இருந்து வரும் பத்திரிகையில் முதன் முதலாக ஒரு நெடிய தொடரை இந்த ஆண்டு எழுதும் பாக்கியம் கிட்டிய பெருமையைத் தவிர வேறென்ன வேண்டும் எனக்கு.
எனது வலையுலக வாழ்வில் பத்தாவது ஆண்டில் நிற்கும் இந்த வேளை இதன் அடுத்த பரிமாணமாக “மடத்துவாசல்”என்ற பதிப்பகத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளேன்.
வரும் 2015 ஆம் ஆண்டு தைப்பொங்கல் தினத்தில் 
“பாலித்தீவு – இந்துத் தொன்மங்களைத் தேடி” 
என்ற முதல் நூலை வெளியிடும் முயற்சியில் ஈடுபட்டிருக்கிறேன். தமிழில் பல பயண நூல்கள் வந்தாலும் Lonely Planet தரத்தில் உயர் அச்சுத்தாள், ஏராளம் புகைப்படங்கள், தகவல்கள் என்று ஒரு முன்னோடி முயற்சியாக இந்தப் பணியில் இறங்கியிருக்கிறேன். அதன் செலவீனத்தில் பெரும் பங்கை நானே பொறுப்பேற்று, வாசகர்களுக்குக் கிடைக்கத் தகுந்த விலையிலேயே இந்த நூலின் விற்பனைப் பெறுமதியைத் தீர்மானித்திருக்கிறேன். 
அதனைத் தொடர்ந்து என் வலைப்பதிவுகளில் திரட்டிய நேர்காணல்களின் தொகுப்பு நூலும் வரவிருக்கின்றது.
இந்த வலைப்பதிவுப் பயணத்தை உங்கள் ஆதரவோடு பத்தாவது ஆண்டிலும் தொடர்கிறேன்.
ஒன்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வலைப்பதிவு உலகில் நான் காலடி எடுத்து வைக்கும் போது இருந்த சக வலைப்பதிவர்கள் ஏறக்குறையக் காணாமல் போய் விட்டார்கள். இன்னும் சிலர் கால மாற்றத்துக்கேற்ப ட்விட்டர், கூகிள் ப்ளஸ் என்று தாவிவிட்டார்கள். அங்கெல்லாம் நான் இருந்தாலும் என் தாய் வீடு இந்த வலைப்பதிவு உலகம் தான். அதனால் தான் என் மடத்துவாசல் பிள்ளையாரடி என்ற மூல வலைப்பதிவில் மாதாந்தம் ஒரு இடுகையேனும் இட்டு என் இருப்பைக் காட்டி வருகின்றேன். இந்த ஆண்டைப் பொறுத்தவரை, கடந்த ஆண்டு ஒரு இடைவெளி இருந்த என் சக வலைப்பதிவான உலாத்தல் பதிவில் அதிக முனைப்போடு எழுதி வருகின்றேன்.  அத்தோடு கூடவே இருக்கு என் இசைச்சிலாகிப்புக்கும்,ஒலிப்பகிர்வுகளுக்குமென றேடியோஸ்பதி

நேசம் கலந்த நட்புடன்
அன்பன்
கானா பிரபா
http://www.kanapraba.com/

2006 ஆம் ஆண்டில் வலைப்பதிவில் என் ஒரு வருடப் பதிவுகளின் தொகுப்பாய்.
2007 ஆம் ஆண்டில் எழுதிய என் பதிவுகளின் தொகுப்பு
2008 ஆம் ஆண்டில் எழுதிய என் பதிவுகளின் படையல்
2009 ஆம் ஆண்டில் எழுதிய என் பதிவுகளின் படையல்
2010 ஆம் ஆண்டில் எழுதிய என் பதிவுகளின் படையல்

 2011 ஆம்  ஆண்டில் எழுதிய என் பதிவுகளின் படையல்

வலைப்பதிவு உலகில் என் ஏழு ஆண்டுகள் இருப்பு

 2012 ஆம்  ஆண்டில் எழுதிய என் பதிவுகளின் படையல்

 2013 ஆம் ஆண்டில் எழுதிய என் பதிவுகள் இவை

மின்சாரக் கனவுகள்

90 ஆம் ஆண்டிலிருந்து அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளின் இரவுகள் குப்பி விளக்கிலும், பகலில் சூரிய விளக்கிலும் கழிந்த நாட்கள் அவை. வாழ்க்கையின் அடுத்த கட்டத்துக்கு எடுத்துச் செல்லும் பல்கலைக்கழகப் புகுமுகப் பரீட்சை எல்லாமே குப்பி விளக்கில் தான் படித்து முடித்தோம். ஆபிரகாம் லிங்கன் தெரு விளக்கில் படித்துப் பட்டம் பெற்றதற்கு நிகரான பெருமை அது. இன்றைக்குப் புலம்பெயர்ந்த சூழலில் மின்சாரம் ஒரு நிமிடம் நின்றாலே அதிசயமாக இருக்கும் சூழலிலும், என் வீட்டில் தேவையில்லாமல் மின் விளக்குகள் எரியாது, இந்த ஜாம்போத்தல் விளக்கு போதித்த பாடம் அது.

விஸ்வரூபமும் என் ரிஷிமூலமும்

“டீச்சர் இவன் ஒரு பயங்கரவாதி, எங்கள் நாட்டில் இருக்கும் எல்லோரையும் இவனின் சகோதரர்கள் அழிக்கிறார்கள்” குரல் வந்த திசையைப் பார்க்கிறேன், எங்களோடு கூட வந்த சிங்களப் பையன் லக்மால் ஆங்கிலத்தில் தட்டுத்தடுமாறிச் சொல்லிகொண்டிருக்கிறான். எனக்கு அந்த இடத்தில் மரத்தில் கட்டிவிட்டுக் கட்டெறும்புகளை உடம்பெல்லாம் பரப்பிவிட்டது போல குறுகி நிற்கிறேன்.

டோண்டு சார்

ஏழு வருடங்களுக்கு முன்னர் வலைப்பதிவு உலகத்துக்கு வந்தபோது டோண்டு ராகவன் சார் மூலம்தான் இந்த இணையச்சூழலின் இன்னொரு பக்கத்தை அறிந்துகொண்டேன் அது மிக அதிர்ச்சிகரமானதும் படிப்பினையையும் என் வலைப்பதிவு உலகின் ஆரம்பகாலத்தியே கொடுத்தது என்றவகையில் அவரை என்னால் மறக்கமுடியாது. என்னுடைய ஆரம்பப்பதிவுகளில் ஒன்றில் தன் பின்னூட்டம் வழியாக அறிமுகமானார் கூடவே “உங்கள் படத்தை பார்த்தால் ஹிந்தி நடிகரும் நடிகை நூதன் அவர்களின் மகன் மோனிஷ் பெஹல் அவர்கள் ஞாபகத்துக்கு வருகிறார்” என்று அவர் சொல்லவும் 



உதிரம் குடிக்கும் தேயிலைத் தோட்டம் (பரதேசியை முன்வைத்து)

  பிரிட்டிஷாரைக் கடந்து இன்று தனியார் மயமாக்கப்பட்ட தேயிலைத் தோட்டத்து வாழ்வியலும் ஒரே மாதிரித்தான். மலையகத்தமிழரைப் பொறுத்தவரை அவர்களுக்கான உறுதியான தலைமைத்துவம் இல்லாமை, சோரம் போகும் பிரதிநிதித்துவம் இவற்றால் ஆண்டாண்டுகாலமாக அவர்களின் நியாயமான வாழ்வுரிமையைத் தொலைத்துவிட்டு நிற்கின்றார்கள். இன்றைக்குக்கு ஈழத்தின் மற்றைய பாகங்களில் இருக்கும் தமிழனும் இதே நிலையை நோக்கி மெல்ல மெல்ல நகர்கின்றான்.


வருசப்பிறப்பு வந்திட்டுது

புதுவருசம் பிறக்கப் போகுதெண்டா ஊரிலை இருக்கிற குஞ்சு குருமானுகளுக்கு மட்டுமே கொண்டாட்டம், பெரியாக்களுக்கும் தானே. வருசப்பிறப்பிறப்புக்கு முதல் இரண்டு மூண்டு நாட்களுக்கு முன்னமே எங்கட வீட்டிலை குசினி (அடுக்களை) அடுப்பு எல்லாம் சாணத்தாலை மெழுகி, மச்சப்பாத்திரமெல்லாம் மீன் வெடுக்குப் போக சாம்பலால் தேச்சுக் கழுவி பின் பக்கம் இருக்கிற அறைப்பக்கமா கவுட்டு வச்சிடுவா அம்மா. அப்பாவின்ர வேலை தூசி தட்டி, எல்லா அறையும் கழுவி வச்சிடுவார்.

சித்தெறும்பு என்னை கடிக்குது

 “அண்ணை பொக்கற் பக்கம் நாலு கீறு டிசைன் போட்டு, கால் பக்கம் தொள தெளவெண்டு இருக்கோணும் என்ன” என்று ஊரிலுள்ள தையல்கடைக்காரருக்கும் நவ நாகரிகம் கற்றுக் கொடுத்தாச்சு. கோயில் திருவிழாவில் நாதஸ்வரக்காரரும் வடக்கு வீதிக்கு சுவாமி உலா வரும் போது ராகமிழுக்கிறார் அட அவர் வாசிக்கிறதும் “சின்ன ராசாவே சித்தெறும்பு என்னை கடிக்குது”. கொடுப்புக்குள் சிரித்துக் கொண்டே பாடலை ரசிக்கிறோம்.

யாழ்ப்பாண யாத்திரை

 வவுனியா பஸ் நிலையத்துக்கு வந்தாச்சு அங்கே வலப்பக்கமாக லைன் கட்டியிருக்கும் சிவப்புக் கலர் பஸ்கள் அரச பஸ்கள், இடப்பக்கம் இருப்பவை தனியார் பஸ்கள் என்று கைகாட்டிவிட்டு ஆட்டோக்காரர் சென்றுவிட்டார். வவுனியாச் சூரியன் விட்டேனா பார் என்று தாக்குதலை நடத்திக் கொண்டிருக்கிறார். இரண்டு நாள் தொடர்ச்சியான பயணம், பசிக்களை வேறு.



ஆகாசவாணி எங்கள் வீட்டு மகாலட்சுமி

 எங்கள் வீட்டில் மட்டுமல்ல அப்போதெல்லாம் யாழ்ப்பாணத்தின் பெரும்பாலான குடும்பத்தலைவர்களின் விருப்பத் தேர்வாக இருந்தது ஆகாசவாணி தான்.  “திருச்சீல விடு திருச்சீல விடு எண்டோண்ணை அவன் றேடியோவுக்குள்ளை திரிச்சீலையை (விளக்கு எரிக்கப்பயன்படும் துணி) விட்டுட்டான்” என்று அந்தக்கால அங்கதம் ஒன்று புழங்கியிருக்கிறது.

ஆடிப்பிறப்புக்கு நாளை விடுதலை

வகுப்பறையில் வட்ட வடிமாகக் கதிரைகளை அடுக்கிவிட்டு நடுவில் நின்று ஆசிரியை ஒவ்வொரு அடியாகப் பாட,  சுற்றிவர நின்று சொல்லிவைத்தாற்போல மாணவர் கூட்டம் பலமாக ஒலியெழுப்பிப் பாடும் சின்ன வகுப்புக் காலம் நினைவுக்கு வருகிறது. ஆடி மாதம் முதலாம் நாள் பிறக்கும் தமிழ் ஆடி மாதப்பிறப்பினை வரவேற்றுப் பாடுவோம் அப்போது.



தமிழ்த்தூது தனிநாயகம் அடிகளார் பிறந்த நாள் நூற்றாண்டு நினைவில்

தனிநாயகம் அடிகளாரது வாழ்க்கை என்பது அவர் சார்ந்த சமயப்பணியாகக் குறுகிய வட்டத்தோடு நின்றுவிடாது, தான் சார்ந்த தமிழ்மொழி சார்ந்த சமூகப் பணி கடந்து விரவியிருந்ததை அவரது வாழ்நாளில் எமக்களித்துவிட்டுப் போன சான்றுகள் மூலம் ஆதாரம் பகிர்கின்றன. தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டை உலகளாவிய ரீதியிலே நடத்துவதற்கு முன்னோடியாக அமைந்து அதைச் செயற்படுத்தியவர். மேலைத்தேய, கீழைத் தேய நாடுகளுக்கெல்லாம் சென்று, தேடித் தேடி கடந்த நூற்றாண்டுகளில்  பதிந்த தமிழரது சுவடுகளை வெளிக்கொணர்ந்தார்.


கதிர்காமக் கந்தனிடம் போன கதை

கதிர்காமம் கோயிலுக்கு வரவேண்டும் என்ற பிரார்த்தனையை நிறைவேற்றிய திருப்தி மட்டும் மனதில் இருந்தது. எங்கள் அப்பாவின் சந்ததியுடன் “இப்படியெல்லாம் கதிர்காமம் இருந்ததாமே” என்ற செவிவழிச் செய்தியும் கூட மறந்து போய்விடுமோ. இருந்த இடங்கள் மட்டுமல்ல மட்டுமல்ல நினைவுகளின் சுவடுகளும் தொலைந்து போவதும் பெருங்கொடுமைதான்.

இடப்பெயர்வுகள் முற்றுப்புள்ளியல்ல,

 அப்போது வானொலிக் கலையகத்தில் இருந்து தாயக நடப்புகளை எடுத்து வரும்போது முதல் நாள் பேசியவர் காணாமல் போயிருப்பார், பின்னர்  அவர் இறந்த செய்தியை இன்னொருவர் எடுத்து வருவார். உடமைகளோடு இடம்பெயர்ந்த காலம் போய், ஒவ்வொரு ஷெல் அடிக்கும், விமானக் குண்டுவீச்சுக்கும் காணும் பக்கமெல்லாம் ஓடித் தப்ப முடிந்தோர் தப்பினார்கள். அந்த நேரத்தில் இடப்பெயர்வு என்பது நிமிடத்துளிக் கணக்கிலும் மாறிக் கொண்டிருந்தது.

செல்போன் கணக்கு

 Cisco networking முதல் வகுப்பில் பாடமெடுத்து விட்டு செயன்முறைக்கு ஆசிரியர் பணிக்கிறார். ஒவ்வொருத்தரும் Router ஐ நீண்ட நேரமாகக் கிண்டிக் கொண்டிருக்கிறோம். 
“அதிருக்கட்டும் முதலில் ஸ்விட்ச் ஐ போட்டீர்களா” என்று கேட்டார் ஆசிரியர்.

பிரச்சனையை பெரிதாகவே சிந்திக்கப் பழகிவிட்டோம் இப்போதெல்லாம்.  

A Gun and A Ring – எங்கட கதை சொல்லும் சினிமா 

 யுத்தக்களங்களில் சுடுகுழல்கள் அணைந்திருக்கலாம், ஆனால் அவை நேரடியாகவும், உள ரீதியாகவும் ஏற்படுத்தி விட்ட வடுக்களைச் சுமந்து கொண்டுதான் இந்தத் தலைமுறை பயணப்படுகின்றது. இந்தப் படத்தில் சொன்ன ஆறு கதைகளைத் தாண்டி சொல்லப்படாத கதைகள் ஏராளம். அந்தக் கதைகளைச் சுமந்து திரிவோர் நம்மைச் சுற்றியே இருக்கிறார்கள். அந்தப் பதிவுகள் படமாக்கப்படும் போது நல்ல சினிமா மட்டுமல்ல போர் தின்ற சமூகத்தின் அவலத்தை உலக அரங்கில் கொண்டுவர ஏதுவாக இருக்கும். அதை லெனின் எம்.சிவம் குழுவினர் கச்சிதமாகச் செய்து காட்டிய அளவில், இதே தளத்தில் இயங்கும் படைப்பாளிகளும் கவனத்தில் கொள்ளவேண்டும். இன்னும் மிக முக்கியமாக, இந்தப் படத்தை நாம் எல்லோரும் பார்த்துக் கொண்டாடவேண்டிய படைப்பும் கூட.