The Last Halt – கடைசித் தரிப்பிடம்

தொண்ணூற்றஞ்சாம் ஆண்டு ஊரை விட்டு வெளிக்கிட்டு அவுஸ்திரேலியாவில் உயர் கல்வி கற்க வந்த போது இருப்பிடத்தில் இருந்து ககுதி நேர வேலை சகலதும் கிடைக்கும் என்ற வாக்குறுதியோடு வந்தவன் அடுத்த நாளே கூட வந்த மாணவர்கள் ஆளுக்கொரு பக்கம் கலைய, அந்நிய நிலத்தில் போக்கிடம் ஏது என்றதில் இருந்து அடுத்த வேளை வயித்தைக் கழுவ என்ன செய்யலாம், கூடப் படித்த சிங்கள மாணவர்கள் பள்ளியில் என்னை தீவிரவாதிகளின் இனம் என்று வெள்ளையருக்கு அடையாளப்படுத்தியது வரையான வாழ்வியல் சிக்கலகளை எதிர் நோக்கிய என்னுடைய அந்தக் காலத்தை நினைத்தால் ஒரு புத்தகம் போடுமளவுக்கு அனுபவங்கள். அந்த உலகத்துக்கு மீண்டும் போய் அங்கேயே தரை தட்டி நிற்கிறேன் இன்று காலை The Last Halt (கடைசித் தரிப்பிடம்) என்ற படத்தைப் பார்த்து முடித்ததில் இருந்து.
இலங்கையில் இருந்து தனியாளாக மேற்படிப்புக்காக லண்டனுக்கு வரும் நிலானி என்ற பெண், ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருக்கும் கல்லூரி நிலையமே காலாவதியாகி விட்ட நிலையில் அது தொட்டு அவள் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு முரண் தரும் அனுபவங்களுமே இந்த The Last Halt (கடைசித் தரிப்பிடம்) படம் மையப்படுத்தியிருக்கும் கதைக் களன். நிலானி என்ற பெண் எதிர் நோக்குகின்ற புலம் பெயர் வாழ்வியல் சிக்கல்கள் அவள் கொண்ட பாலினத்தால் இன்னும் தெரியாத பக்கங்களை, அல்லது எங்கோ கேள்விப்பட்ட விடயங்களையும் நாம் சந்தித்த அனுபவங்களைத் தாண்டி விதைக்கிறது விதைக்கிறது என்பதை விடத் தைக்கிறது எனலாம். ஏனெனில் இதை எழுதிக் கொண்டிருக்கும் போதே அபலைப் பெண்ணொருத்தி ஐரோப்பியத் தெருவொன்றிலோ கனேடிய மண்ணின் ஏதாவது ஒரு சந்திலோ நிலானி போன்றே தேடிக் கொண்டிருப்பாள் தான் தேடி வந்த வாழ்க்கையை.
“வழக்கமா வந்து போற, உலாவிய வீதியெல்லாம் இப்ப புதுசாக் கிடக்கிற மாதிரி இருக்குதண்ணா”என்று ஒவ்வொன்றாக இழந்து நடுத்தெருவுக்கு வந்து விட்ட நிலானி சொல்லும் போது அந்த வலி சாதாரண காட்சியைத் தாண்டி உள்ளிழுக்கிறது.
நிலானியைத் தாண்டி, வருசக் கணக்காக வதிவிட உரிமைக்காக லோயரிடம் அல்லோலகல்லப்பட்ட அனுபவம் இருக்கிறதா? சட்ட ரீதியாக நிர்ணயிக்கப்பட்ட காசை விடக் குறைவாகத் தந்து மீதியைத் தானே ஏப்பம் விடும் சுத்திகரிப்பு ஒப்பந்தகாரர்களிடம் மாட்டிய அனுபவம் இருக்கிறதா? குழந்தைப் பேறில்லாதைக் குத்திக் காட்டும் எங்கட சமூகத்தோடு வாழத் தலைப்பட்டிருக்கிறீர்களா, பலவீனப்பட்டிருக்கும் தனியாளைக் குறி வைக்கும் பாலியல் பசி கொண்டவர்கள் பற்றிக் கேள்விப்ப்பட்டிருக்கிறீர்களா இந்த மாதிரியான புலம்பெயர் வாழ்வின் யதார்த்தங்கள் படத்தில் உலாவும் கதை மாந்தர்கள் வழியே குறியீடாக இருக்கின்றன.
நிலானி என்ற மூலப் பாத்திரம், படத்தின் ஒவ்வொரு காட்சிகளிலுமே தன்னை அடக்க வேண்டிய அந்தப் பொறுப்பு எவ்வளவு கஷ்டமான காரியம். அதுவும் தன்னுள் புழுங்கிக் கொண்டு மெள யாத்திரை கொள்ளும் அந்தப் பெண்ணாக வாழ்ந்து காட்டியிருக்கிறார் பிரியாஷா ஜெயநாயகம். இந்தப் படைப்பு இவ்வளவு தூரம் மெச்சப்பட வேண்டிய தேவை இருக்கிறதென்றால் அதற்குச் சறுக்காத நடிகர் தேர்வு தான் காரணம். அதில் முன்னணி இந்த பிரியாஷாவுக்கு. ஆனால் நீண்ட வசன ஒப்புவிப்பில் காட்டிக் கொடுக்கிறது புலம்பெயர் மண்ணில் பிறந்து வளர்ந்த ஆங்கிலப் பசை ஒடிய தமிழ்.
நிலானிக்கு ஒரு ஆறுதல் என்று நினைக்கும் அன்ரனி பாத்திரத்தில் மன்மதன் பாஸ்கி. மனுஷர் நடிக்காமல் வாழும் கலையை ஏற்கனவே பல படங்களில் நிகழ்த்திக் காட்டியவர் இங்கேயும் ஊதித் தள்ளி விடுகிறார் எந்த வித “நடிப்பு”ப் பிரயசையும் இன்றி இயல்பான அன்ரனியாக.
நிலானியோடு வம்பிழுக்கும் கொசப்புப் பெடியன் மட்டும் என்னவாம் என்று அவரையும் பாராட்டி இழுக்கிறது மனது.
நீண்ட படமோ என்று நினைத்தால் படம் முடிந்ததும் எதையெல்லாம் நீண்டது என்று நினைத்தோமோ அவற்றுக்கெல்லாம் நியாயமான காரணம் கூறி நிறைவாக்கும் உணர்வைக் கொடுக்கிறது.
படத்தை எழுதி இயக்கியிருக்கும் நண்பர் சுஜித் ஜி ஐப் பற்றி ஒன்றும் சொல்லவில்லையே என்றால் மேலே சொன்னது எல்லாமே அவர் தானே? இப்படியானதொரு கதையை வைத்து அதைச் சேதாரமில்லாது சொல்ல வந்த சேதியை உணர்வால் கடத்தும் வித்தையைக் காட்டியிருக்கிறார்.
குறும் படம் என்றாலேயே தென்னிந்திய மூன்றாம் தரச் சரக்குகள் போல கறுவல், குத்தியன், வெளவால் என்று படத்தலைப்புகளை வைத்து கசூர்னா பீச்சிலும் பளைத் தென்னந்தோட்டத்திலும், கனடாவின் ஏதாவது ஒரு அருவிக்கு முன்னாலும் பாடிக் கொண்டும் சுட்டுக் கொண்டும் அடித்துக் கொண்டும் எடுக்கும் நம்மவர் பாடாவதிப் படைப்புகளை இந்த மாதிரிப் படைப்புகள் தான் கழுவ் வெளியேற்ற வேண்டும். புலம் பெயர் வாழ்வியலில் சொல்லப் படாத கதைகள் இன்னும் ஏராளம் திரையுருப் பெற வேண்டும். இந்தப் படங்களைப் பார்க்கும் தாயகத்தவர்களுக்கும் புலம் பெயர்ந்தவன் பாடு பெரும் பாடு என்பதைக் காட்டவொரு வாய்ப்பு.
The Last Halt (கடைசித் தரிப்பிடம்) படம் இப்போது YouTube இல் வாடகை முறைமையில் கட்டணம் செலுத்திப் பார்க்கும் வாய்ப்பு ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. நம்மவர் படைப்புகளை இம்மாதிரியான முறைமையில் சந்தைபடுத்தினால் முதல் ஆளாகப் போய் அவற்றைப் பரப்பிப் பார்க்க உதவுவேன். நீங்களும் சென்று பாருங்கள் கணினி வழியாக இணைப்புக்குச் சென்று பணம் கட்டி விட்டால் பின் செல்போனின் YouTube வழியாகவும் காணலாம்.
ஆர்ப்பாட்டமில்லாது பயணித்து மனதை நெருடும் உணர்வோட்டம் இந்தக் கடைசித் தரிப்பிடம்.

வானொலி ஊடகர் செல்வி சற்சொரூபவதி நாதன் நினைவில் திரு.B.H.அப்துல் ஹமீத் அவர்கள் வழங்கிய பகிர்வு

வானொலி ஊடகர் செல்வி சற்சொரூபவதி நாதன் நினைவில் திரு B.H.அப்துல்ஹமீத் அவர்கள் வழங்கும் நினைவுப் பகிர்வு 📻

பசுமை நிறைந்த நினைவுகளே…….
பறந்து சென்றதே – ஒரு பறவை.
இலங்கை வானொலி வரலாற்றில் ‘சொற்சொரூபவதியாய்’ போற்றப்பட்ட சகோதரி, செல்வி.சற்சொரூபவதி நாதன் அவர்கள், இன்று (4/5/17) பிற்பகல் 2.45 அளவில் தன் இன்னுயிர் நீத்த செய்தி, நம் வானொலிக்குடும்பத்தில் ஒரு ‘மூத்த’ சகோதரியை இழந்த துயரினைத் தருகிறது. 
‘யாழ் இந்து மகளிர் கல்லூரியின் முன்னாள் மாணவியர் சங்கம்’ அவருக்கு “சகலகலா வித்தகி” எனும் பட்டம் வழங்கிக் கௌரவித்தமைக்குப் பொருத்தமாக, வானொலித்துறையின் பல்வேறு அம்சங்களிலும் தன்னை ஈடுபடுத்தி மிளிர்ந்தவர். 
வானொலிக் கலைஞராக, அறிவிப்பாளராக,செய்தி வாசிப்பாளராக, செய்தி ஆசிரியராக, வானொலி எழுத்தாளராக, நிகழ்ச்சித் தயாரிப்பாளராக, வானொலித்துறைக்கான ‘பயிற்சிப் பட்டறைகள்’ பலவற்றின் நெறியாளராக, பல்கலைக் கழகத்தில் ‘ஊடகத்துறைக்கான’ பகுதிநேர விரிவுரையாளராக, என அவரது பங்களிப்புகள் பரந்து விரிந்தவை. 
சிறிது காலத்திற்கு முன்………
சென்னைப் பல்கலைக் கழகத்தில், ‘ஊடகக் கற்கை நெறி’ பயிலும் மாணவ மாணவியர் முன்னிலையில் உரையாற்ற வருமாறு விடுக்கப்பட்ட அழைப்பினை ஏற்று அங்கு நான் சென்று, கேட்போர் கூடத்துக்குச் செல்லும் மாடிப்படிக்கட்டுகளில் கால்வைத்தபோது, மேல்தளத்துச் சுவரில் மாட்டியிருந்த மிகப்பெரிய படம் ஒன்று வரவேற்றது. அண்ணார்ந்து பார்த்தபோது, சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின், முதலாவது ‘பட்டதாரி’ C.Y. தாமோதரம் பிள்ளை என, எங்கள் மண்ணின் மைந்தரது பெயர் பொறிக்கப்பட்டிருந்ததைக் கண்டு பெருமையால் நெஞ்சமும் நிமிர்ந்தது. கூடவே, இன்னும் யார் யாரெல்லாம் நம் மண்ணிலிருந்து இங்குவந்து கல்விகற்று பட்டம் பெற்றிருப்பார்கள்? என அறிய ஆவல் கொண்டு பார்த்தபொழுது, அவ்வரிசையில் எம் வானொலிக் குடும்பத்தின் மூத்த சகோதரி ‘சற்சொரூபவதி நாதன்’ என்ற பெயரும் இருக்கக் கண்டு இருமடங்குப் பெருமிதம் கொண்டேன்.
தன் 21 வது வயதிலேயே, ‘ஜவஹர்லால் நேரு விருது’ பெற்றவர் என்ற செய்தியும் அவர் பெருமையினைப் பறைசாற்றியது. 
நாடு திரும்பி, கொழும்பு ‘பௌத்த மகளிர் கல்லூரியில்’ விஞ்ஞான ஆசிரியையாகப் பணியாற்றிக்கொண்டிருந்த காலத்தில் வானொலி கலைஞராக, பங்களிப்பினை வழங்கிவந்தவர், 1965 ம் ஆண்டிலே ஒரு அறிவிப்பாளராகத் தெரிவாகி நிரந்தரமாகவே வானொலியோடு தன் வாழ்வைப் பிணைத்துக்கொண்டார்.
அவர் அறிவிப்பாளராக இணைந்து இரண்டாண்டுகளுக்குப் பின்னர்தான், நாம் அறிவிப்பாளர்களாக இணைந்தோம். விடலைப்பருவத்தைத் தாண்டிய
இளையவர்களான, எம்மைத், தம் வயதொத்தவராக மதித்து, நேசமுடன் பழகியது அவரது பெருந்தன்மை. அறிவிப்பாளரானாலும் வானொலிக்கலைஞராகவும் தன் பங்களிப்பினைத் தொடர்ந்து வழங்கிவந்த அவருடன், நம் வானொலி நாடகத் தந்தை திரு. ‘சானா’ அவர்களது நெறியாழ்கையில் இணைந்து நடித்த நாடகங்கள். திரு. ராஜசுந்தரம் அவர்களது தயாரிப்பில் பங்கெடுத்த ‘உரைச்சித்திரங்கள் யாவும், இன்னும் பசுமையான நினைவுகளாக நிலைத்திருக்கின்றன.
தமிழ் வானொலி வரலாற்றில் முதல் பெண் அறிவிப்பாளரான, திருமதி. செந்திமணி மயில்வாகனன் அவர்களுக்குப் பின், ‘செய்தி’ வாசிப்பில் தனி முத்திரை பதித்தவர் சகோதரி சற்சொரூபவதியே என்றால், அது மிகையாகாது. அவரது ஆங்கிலப் புலமை, பின்னாளில் செய்தி ஆசிரியராகவும், எமது வானொலியிலும், ரூபவாஹினி தொலைக்காட்சியிலும், மிக நீண்டகாலம் பங்களிப்பினை வழங்கும் வாய்ப்பினை அவருக்கு உருவாக்கித் தந்தது. 
இளைப்பாறிய பின்னரும் ஊடகத்துறையோடு தன்னைப் பின்னிப் பிணைத்துக்கொண்டு வானொலி, தொலைகாட்சி எனத் தன் முதுமைக்கும் சவால் விட்டு வாழ்ந்துவந்தவர். கொழும்பு பல்கலைக் கழகத்திலும் அவ்வப்போது ‘ஊடகக் கற்கை நெறி’ பயிலும் மாணவருக்கு விரிவுரைகள் ஆற்றிவந்தவர். 
அதுமட்டுமன்றி ‘கொழும்பு தமிழ்ச்சங்கத்தின்’ துணைத்தலைவர் பதவியேற்ற முதல் பெண்மணி என்ற பெருமையும் அவரையே சாரும். ‘பெண்ணியத்தின்’ பெருமை பாடவும், மகளிர் மேம்பாட்டுக்காகவும் அயராது உழைத்தவர். சர்வதேச மட்டத்தில் வழங்கப்படும் ‘உண்டா’ விருதினை ஒலிபரப்புத்துறைக்காக முதலில் பெற்றவர் எனது ஆசான், திரு.எஸ்.கே. பரராஜசிங்கம் என்றால், அவரை அடுத்து ‘உண்டா’ விருதினைப் பெற்ற பெருமைக்குரியவர் சகோதரி சற்சொரூபவதியே. 
சிறந்த ஒலிபரப்பாளருக்கான ‘ஜனாபதி விருதினையும்’ பெற்றவர்.
“பிறப்பவர் எல்லோருமே என்றோ… ஓர்நாள் 
இறப்பதுவும் உறுதி” இது மாற்றவியலா விதி.
மூப்புடன் பிணியும் வாட்டிவைத்திட, தன் 80தாவது வயதில் இறப்பது என்பதை ‘ஓர் பேரிழப்பு’ என்ற வழக்கமான அனுதாபச் சொல்லோடு முற்றுப்புள்ளி வைத்து முடித்துவிடாமல், தமிழ் ஊடகத்துறைக்கு அவர் ஆற்றியுள்ள தொண்டினையும், தனது வழிகாட்டலில், ‘விழுமியங்கள் பேணும் ஊடகவியலாளர்கள்’ உருவாக அவர் ஆற்றிய சேவைகளையும் நினைவு கூர்ந்து, அவருக்கு நன்றி கூறுவதும், அவரது ஆத்மா, நற்பேறு அடைய, நம் இதயங்களால் பிரார்த்தனை செய்வதுமே நம் கடமை என உணர்வோம்.
அவரை இழந்து துயருறும் இரத்த உறவுகளுக்கு எமது ஆழ்ந்த அனுதாபங்கள்.
.

நிறைவுற்ற பிபிசி தமிழோசை

76 ஆண்டுகளாக வானொலி வாழ்வு கண்ட பிபிசி தமிழோசை நேற்று ஏப்ரல் 30 ஆம் திகதியோடு தன் சிற்றலையை நிறுத்திக் கொண்டிருக்கிறது. இந்த வானொலியோடு பிறந்து வளர்ந்தவர்களோ அல்லது அதற்குச் சில ஆண்டுகள் முந்திப் பிறந்தவர்களோ இன்றும் தமது வாழ்வின் அங்கமாகக் கொண்டிருக்கும் நிலையில் இந்த இழப்பு ஏற்பட்டிருக்கிறது. 
தன்னுடைய ஒலிபரப்பு நிறுத்தத்துக்குக் காரணமாக பெருகி வரும் வானொலி, தொலைக்காட்சி ஊடகங்களை ஆதாரம் காட்டினாலும் அவை எந்த வகையில் பதிலீடாக இருக்கப் போகிறது என்ற கேள்விக்கான பதில் வெள்ளிடை மலை.
இன்று பிபிசி தமிழோசை மட்டுமல்ல பொதுவாகவே வானொலி ஊடகத்துறைக்கு இதுவொரு சவால் நிறைந்த காலம். அரை மணி நேரமோ ஒரு மணி நேரமோ ஒலிபரப்பாகும் நிகழ்ச்சிக்கு நாட் கணக்கில் திட்டமிடுதல், நாலைந்து மணி நேர ஒலிப் பயிற்சி, ஒத்திகையோடு ஒலிப்பதிவு. இதற்கெல்லாவற்றுக்கும் மேலாகத் தாமே சுய வானொலிப் பிரதியாக்கம் செய்து படைத்தல் இவையெல்லாவெற்றோடும் தான் வளர்த்தெடுக்கப்பட்டது இந்த வானொலிக்கலை.
24 மணி நேர வானொலிகள் ஆக்கம் பெற்ற காலத்தில் கூட இயன்றவரை சமரசமின்றியே இந்த வானொலிப் பண்பு பின்பற்றப்பட்டது.
ஆனால் இன்றுள்ள நிலை என்ன? 
YouTube இல் இருந்து பாட்டெடுத்து ஒலிபரப்பினால் போதும் நிகழ்ச்சியை நிரப்பி விடலாம் என்ற நோக்கத்தில் புதியவர்கள் களமிறங்குகிறார்கள்.
என்னதான் மினக்கெட்டு ஒரு வானொலிப் படைப்பைத் தயாரித்தாலும் நேயர்களது ஆதரவு இல்லையே என்ற ஆதங்கத்தோடு பழையவர்கள் ஒதுங்கிக் கொள்கிறார்கள். அல்லது அரைத்த மாவை அரைக்கும் நிலை. இன்று கொட்டிக் கிடக்கும் 24 மணி நேர, பகுதி நேர வானொலிகளில் இயங்கும் மிகச் சிலரே அல்லது மிகச் சில நிகழ்ச்சிகளே வானொலிப் படைப்பாக அரங்கேறுகின்றன.
சிரித்திரனின் முன்னர் இலங்கை வானொலி வர்த்தக ஒலிபரப்பைக் கிண்டலடித்துச் சொன்னது போல “பல்வேறு பெயர்களில் தமிழ்த் திரையிசைப் பாடல்கள்” என்ற நிலை தான் பெரும்பாலும்.
இணையத்தில் கொட்டிக் கிடக்கும் சூடான, உசுப்பேற்றும், எந்த விதமான தரவுப் பிழை உறுதிப்படாத தகவல்களை வைத்து ஒரு வானொலி நிகழ்ச்சியைத் தயாரிக்கலாம் என்று இன்னொரு சாரார். 
ஒரு ஆளுமையைப் பேட்டி எடுப்பதிலேயே முற் தயாரிப்பு ஏதுமின்று தன் பாட்டில் வண்டி கட்டி ஓடும் யுகம் தான் இன்றைய வானொலிப் பண்பில் விரவி நிற்கின்றது.
போதாக்குறைக்கு அடுத்த தலைமுறைக்குத் தமிழ் வளர்க்கிறேன் பேர்வழி என்று இரண்டும் கெட்டானாகவும் சில வானொலி முன்னுதாரணங்கள்.
பிபிசி தமிழோசை வழியாகக் கற்க வேண்டிய ஏராளம் வானொலிப் பண்புகள் இருந்திருக்கின்றன.
குறித்த நேரத்துக்குள்ளாக உலகை மேய்ந்து விட்டு வருதல், அந்தச் சில மணித் துளிகளிலேயே சொல்ல வேண்டிய செய்தியைக் கச்சிதமாகவும், தெளிவாகவும் தருதல், 
வானொலி நேயர்களோடு ஒரு உறவுப் பாலம் அமைத்தல்,
அரசியல் மட்டுமன்றி, விஞ்ஞானம், தகவல் தொழில் நுட்பம், சினிமா சார்ந்த பெட்டக நிகழ்ச்சிகள்,
நாடகம் மற்றும் மொழி பெயர்ப்பு வடிவங்கள் என்று பல்துறை சார்ந்த ஊடக வெளிப்பாட்டைக் கொண்டு வந்தது.
பிபிசி தமிழோசை எல்லாத் தரப்பிலிருந்தும் விமர்சனங்களை எதிர்கொண்டது அதே வேளை எதிர்க்கருத்துகளையும் சார்பற்றுப் பகிர்ந்தது. அந்த நிலை அல்லது பண்பு இன்றுள்ள வானொலிகள் எவருக்கும் இல்லையெனலாம்.
பிபிசி தமிழோசை அகவை எழுபது கண்ட போது நான் எழுதிய பகிர்வு தொடர்ந்து
தம்பி! அந்த பிபிசியைத் திருப்பி விடு” அப்பாசொல்லுறார். மேசையில் படித்துக் கொண்டிருந்த என்னை உசுப்பிவிடப் பக்கத்தில் வெள்ளைவிரிப்பில் உடல் போர்த்தியிருந்த வானொலியின் காதைத் திருகி சிற்றலை வரிசையில் பிபிசியைப் பிடிக்கிறேன். தாயகத்தில் இருந்த காலம் வரைஇது எங்கள் வீட்டின் அறிவிக்கப்படாத கடமைகளில் ஒன்று. இலங்கை ஒலிபரப்புக் கூட்டுத்தாபனத்தையும் ஆகாசவாணியையும்அரசியல் தத்தெடுத்துக் கொள்ள லண்டன் பிபிசியும், பிலிப்பைன்ஸ் வெரித்தாஸ் வானொலியும்தான் எங்களுக்கு அப்போது வானொலிக்காந்திகள். பெரும்பாலான வீடுகளின் திண்ணையில் றேடியோவை இருத்தி வைத்துச் சுற்றும் சூழக்காதைத் தீட்டிக் கொண்டிருக்கும் ஊர்ப்பெருசுகள் லண்டன் தமிழோசையின் முக்கிய தலைப்புச் செய்திகளில் இருந்து அடுத்த அரைமணி நேரம் புகையிலை உணர்த்தலில் இருந்து, வெங்காயநடுகை வரை எல்லா கிராமிய சமாச்சாரங்களையும் ஓரமாகப் போட்டு விட்டு வானொலியின் சொல்லை வேதம் கற்கும் மாணவன் போன்ற சிரத்தையோடுகாது கொடுத்துக் கேட்டுக் கொண்டிருப்பார்கள். தமிழோசை ஒலிபரப்பு முடிந்ததும் செய்தியின்பின்னணியில் தோரணையில் ஆளாளுக்குஅரசியலை அலச ஆரம்பிப்பார்கள். இது எங்களூரின் வாழ்க்கையோடு பின்னிப் பிணைந்ததொன்று.
பிபிசி தமிழோசையின் நிலையக் குறியிசையை மாற்றிய போது கூட அது பொறுக்காது பொங்கினார்கள் நேயர்கள், அவ்வளவுக்கு அன்னியோன்னியம். அத்தோடு புலம்பெயர் 24 மணி நேரத் தமிழ் வானொலி என்றாலும் அதில் பிபிசி தமிழோசை இருக்க வேண்டும் என்பது எழுதி வைக்கப்படாத விதி.
 பிபிசி தமிழோசை அகவை 70 கண்ட போது நான் இயங்கும் அவுஸ்திரேலியத் தமிழ் ஒலிபரப்புக்கூட்டுத்தாபனத்துக்காக, முன்னாள் இலங்கைஒலிபரப்புக் கூட்டுத்தாபன நிகழ்ச்சித்தயாரிப்பாளர்,BBC தமிழோசையின் நிகழ்ச்சிஅறிவிப்பாளர் திரு விமல் சொக்கநாதன் அவர்களை வானலையில் பகிர அழைத்தபோது அவர் வழங்கியசிறப்புப் பகிர்வை மீளப் பகிர்கிறேன் தொடர்ந்து.
வணக்கம், இலண்டனில் இருந்து விமல்சொக்கநாதன் பேசுகிறேன். தமிழ் கூறும் நல்லுலகில் இருந்து புலம்பெயர்ந்து ஈழத்தமிழர்களும், தமிழ் நாட்டுத் தமிழர்களும் மேற்குலக நாடுகளில் குடியேற ஆரம்பித்தகாலப்பகுதி 1980களின் நடுப்பகுதி என்று சொல்லலாம். ஆனாலும் அதற்குப்பலவருடங்களுக்கு முன்னரே உலகில் தமிழ் வானொலிகள் பல, அமெரிக்காவில் இருந்தும் பிலிப்பீன்ஸ் இல் இருந்தும் இங்கு பிரிட்டனில் இருந்தும் ஒலிபரப்பாகிக்கொண்டிருந்தன. அமெரிக்காவின் வொய்ஸ் ஒஃப் அமெரிக்கா தமிழ்வானொலி, சீனாவின் பீக்கிங் தமிழ் வானொலி, பிலிப்பீன்ஸின் மணிலா தமிழ் வானொலி ஆகியன இப்போது ஒலிபரப்பைத் தொடராவிட்டாலும் BBC என்ற எழுபது வயதுத் தமிழ் மூதாட்டி மட்டும் 1941 இல் இருந்து இன்றுவரை லண்டனில் இருந்து தமிழ் முழக்கம் செய்துகொண்டிருக்கிறாள். 1985 இற்குப் பிறகு தமிழ் பேசும் மக்கள் புலம்பெயர்ந்து மேற்குநாடுகளுக்கும் அவுஸ்திரேலியா போன்றநாடுகளுக்கும் இலட்சக்கணக்கில் குடியேறஆரம்பித்தார்கள். குடியேறிய நாடுகளில் எல்லாம் ஆலயங்களும் தமிழ்க்கடைகளும் நிறுவப்பட்டமை போல புதிய பல வானொலி நிலையங்களும்புலம்பெயர் தமிழர்களால் நிறுவப்பட்டன. இத்தனை புதிய தமிழ் வானொலிகளின் இளம் ஒலிபரப்பாளர்களும் இலண்டன் BBC தமிழோசையின் மீது வைத்திருக்கும் மதிப்பும், மரியாதையும் தமிழோசையின் தனித்துவத்திற்கு ஒரு சான்று என்று சொல்லலாம். இரண்டாவது உலகப்போர் காலத்தில் தனது காலணித்துவ நாடுகளுக்கு அவரவர் மொழியிலேயே உலகச்செய்திகளை வழங்க வேண்டும், நாடு நாட்டுடன் நல்லுறவு பேசட்டும் என்ற உயர்ந்த நோக்கத்தோடுபிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் 1940 களில் ஆரம்பித்தது BBC World Service பன்மொழி உலக ஒலிபரப்புச் சேவை. இதில் ஒன்றான தமிழ்மொழி ஒலிபரப்பு 1941 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 3 ஆம் திகதி ஆரம்பித்தது. வாரம் ஒரு தடவை வியாழக்கிழமைகளில் மட்டும் ஒலிபரப்பாகிக் கொண்டிருந்த தமிழோசை தினசரி ஒலிபரப்பாகவிரிவுபடுத்தப்பட்ட போது நிரந்தரத் தயாரிப்பாளர் பதவிக்கு சங்கர் சங்கரமூர்த்தி என்ற ஒரு துடிப்பான  அறிவிப்பாளர் தமிழ் நாடு அகில இந்திய வானொலியில் இருந்து கொண்டுவரப்பட்டுப் பதவியில் அமர்த்தப்பட்டார். ஆங்கிலத்தில் எழுதப்படும் BBC செய்திப்பிரதிகளை தமிழில் மொழிபெயர்க்கும் போது அவர் பயன்படுத்திய அழகு  தமிழ்ச் சொற்கள் அவற்றை வான் அலைகளில் படிக்கும் போது கேட்கும் அவர் காட்டும் நெளிவு சுழிவுகள் செய்திகள் ஒரு திரைப்படத்தைப் போலகேட்போர் மனதைப் பதிய வைத்தன. இதனால் தமிழோசையை விரும்பிக் கேட்போர் எண்ணிக்கை பல்லாயிரக்கணக்காக அதிகரித்தது. பிரித்தானிய வெளியுறவு அமைச்சின் நிதியுதவியோடு நடத்தப்படும் BBC பன்மொழிச் சேவையில் ஒன்றான தமிழோசையை நேயர்கள் தெளிவாகக் கேட்கிறார்களா, அந்த நிகழ்ச்சியில் எவற்றையெல்லாம் ரசிக்கிறார்கள் போன்ற தகவல்களை BBC நிர்வாக அதிகாரிகள் நேயர்கள் அனுப்பும் கடிதங்களின் வாயிலாகஅறிந்துகொள்கிறார்கள். தமிழ்க்கடிதங்களை ஆங்கிலத்திலே மொழி பெயர்த்து அச்சிட்டுக் கொடுப்பதற்கு Listener research department என்ற ஒரு பிரிவு இயங்கி வந்தது. சீர்காழி கோவிந்தராஜன் போன்ற இசைமேதைகள் லண்டனுக்கு வரும்போது அவர்களை வெறுமனேபேட்டி மட்டும் கண்டு அனுப்பிவிடாமல் தானே சில பாடல்களை எழுதி அவர்களைக் கொண்டு பாடவைத்து ஒலிபரப்புவார் கவிஞரான சங்கர்சங்கரமூர்த்தி அவர்கள். “தேம்ஸ் நதிக்கரையில்இருந்து தேடிவரும் ஓசை தமிழோசை”, “மகாராணி மெச்சும் ஒரு மாட்டுப்பொண்ணு டயானாக்கண்ணு” போன்ற பாடல்களை இவர் எழுதி சீர்காழிகோவிந்தராஜனும் அவர் புதல்வர் சிவசிதம்பரமும் எங்கள் BBC கலையகத்தில் பாடி நேயர்கள் மத்தியில் மிகவும் பிரபல்யம் பெற்ற பாடல்கள். தமிழோசைத் தலைவர் சங்கர் சங்கரமூர்த்தி அவர்கள் தமிழோசைத் தலைவர் , தயாரிப்பாளர் என்ற பதவிகளில் இருந்து ஓய்வு பெற்ற பிறகு திரு.மகாதேவன், திருமதிஆனந்தி.சூரியப்பிரகாசம், திரு சம்பத் குமார்ஆகியோரும் தமிழோசையின் தலைமைப்பதவியில்பணியாற்றினார்கள். இப்போது இந்தப்பதவியில்இருப்பவர் திருமலை மணிவண்ணன் அவர்கள். செய்திகளை முந்தித் தருவது, செய்திகளைநடுநிலையாக வழங்குவது , உறுதிப்படுத்தப்படாதசெய்திகளை வழங்க மறுப்பது இவை BBC தமிழோசையின் அசைக்க முடியாத தூண்கள். உலகத்தமிழ் ஒலிபரப்புக்களில் BBC தமிழோசைஒரு சிகரம் என்று மதிக்கப்படுவதற்கும் எழுபதுஆண்டுகளாக அது வானலைகளில் நிலைத்துநிற்பதற்குமான ரகசியம் இது ஒன்று தான். BBC தமிழோசை வழங்கிய சிறப்புப் பெட்டகப்பகிர்வுதமிழோசைக்கு வயது 70 BBC தமிழோசையில் நிகழ்ச்சி அறிவிப்பாளராக இருந்தஅமரர் சுந்தா வீ.சுந்தரலிங்கம் அவர்கள் BBC தமிழோசைக்கு வழங்கிய செவ்வி இருந்துஒலிப்பகிர்வாக வானொலி நிகழ்ச்சித்தயாரிப்பாளர், அறிவிப்பாளர் அமரர் “சுந்தா” வீ.சுந்தரலிங்கம் அவர்களின் மன ஓசையில் இருந்து லண்டனில் West Minister பாராளுமன்றத்திலேசில மாதங்கள் பயிற்சி பெறுவதற்கு சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது. அப்போது தமிழோசையுடன் தொடர்பு கொள்ளச் சந்தர்ப்பம் ஏற்பட்டது. நிகழ்ச்சித்தயாரிப்பாளர் சங்கரண்ணாவைச் சந்தித்தபோது “நீங்கள் ஒலிபரப்பாளராக இருந்தீர்கள் எவ்வளவோ நாடகங்களில் எல்லாம் நடித்திருக்கின்றீர்கள். ஆகவே நான் இங்கு இரண்டு மூன்று நாடகங்களை வானொலிக்குத் தயாரிக்க ஏற்பாடு செய்திருக்கின்றேன். நீங்கள் அதில் பங்குகொண்டால் உதவியாக இருக்கும் வருவீர்களா” என்று கேட்டார். அதனை நான் ஏற்றுக் கொண்டு BBC தமிழோசையில் பங்குகொண்டேன். King Lear என்னும் ஷேக்ஸ்பியரின் நாடகத்தையும் Tempest என்ற நாடகத்தையும் சங்கர் தமிழில்தயாரித்தார், அதுவும் கவிதையாக. அதிலே முக்கியபாத்திரங்களைக் கொடுத்து என்னைக்கெளரவப்படுத்தினார். BBC தமிழோசையின் சங்கர்சங்கரமூர்த்தி அவர்கள் ஒத்தல்லோ நாடகத்தைத் தமிழில் தயாரித்து அதை சென்னையில் ஒலிப்பதிவு செய்யப்பட்டது. அதில் முக்கிய பாத்திரம் ஏற்றவர்களில் ஒருவர் பிரபல நாடக, திரைப்படக் கலைஞர் பூர்ணம் விஸ்வநாதன் அவர்கள். இலங்கை ஒலிபரப்புக் கூட்டுத்தாபனத்தில் இருந்துவிலகி நான் சென்னை சென்று தங்கியிருந்த காலத்தில் அப்போது BBC நிகழ்ச்சித்தயாரிப்பாளராக இருந்த சங்கரமூர்த்திஅவர்கள் கண்ணிலே சத்திரசிகிச்சை செய்ய வேண்டி விடுமுறையில் சென்ற போது BBC தமிழோசையில் ஒரு வருடமோ ஒன்றரை வருடமோ நிகழ்ச்சித்தயாரிப்பாளராக வரவேண்டும் என்ற அழைப்பின் பேரில் நான் லண்டன் சென்றேன். அப்பொழுது தமிழோசை நேயர்களை நேரடியாகச்சந்திக்க வேண்டும் என்று விரும்பி BBC ஒரு திட்டத்தை ஆரம்பித்தது. Meet the listeners என்பதே அதன் பெயர். சென்னை, சேலம், மதுரை, திருநெல்வேலி, கோயம்புத்தூர், திருச்சி போன்ற முக்கிய நகரங்களிலெல்லாம் தமிழோசை நேயர்களைச் சந்திப்பதற்காகக் கூட்டங்களை ஏற்பாடு செய்தோம். சங்கரும் நானும் BBCஐச்சேர்ந்த Judy Marshall, Heather Bond, Kailash Pudhwar போன்றோரும் ஒவ்வொரு ஊராகச் சென்று தமிழோசை நேயர்களைச் சந்தித்தோம். நேயர்களின் அன்பு வெள்ளத்தில் BBC குடும்பமே திக்குமுக்காடிப் போனோம். BBC அதிகாரிகளுக்கு இதன் பின்னர் தான் தமிழோசை நேயர்களின்ஊக்கமும் உற்சாகமும் புரிந்தது. இதன் பயனாக நிகழ்ச்சி நேரம் 15 நிமிடத்திலிருந்து அரைமணிநேரமாக உயர்த்தப்பட்டது. அத்துடன் வாரத்தில் இரண்டு நாட்கள் நடந்த தமிழோசை நிகழ்ச்சிவாரம் 5 நாட்களுக்கு மாற்றப்பட்டது. “தமிழோசை”என்ற தலைப்பைக் கேட்கும் பொழுதெல்லாம் தமிழ் ஒலிபரப்புக்கு இந்தப் பெயரைச் சூட்டிய சோ.சிவபாதசுந்தரனாரை வியக்காமல் இருக்க முடியாது. “தேமதுரத் தமிழோசை உலகமெலாம் பரவும் வகை செய்தல்வேண்டும்” என்று பாரதி எப்படித் தீர்க்க தரிசனத்துடன் பாடினானோ என்று நினைத்துக்கொள்வேன்! இப்படியாகத் தன் மன ஓசையில்பகிர்ந்து கொண்டார் அமரர் சுந்தா.வீ.சுந்தரலிங்கம் அவர்கள். 
எத்தனையோ ஜாம்பவான்களால் கட்டியிழுத்த இந்தத் தமிழோசை  என்னும் தேர் இன்று தரிப்பிடத்தில் நிற்கிறது அது தந்த சேவையை மறவோம்.